Kocie społeczeństwo


Kocie społeczeństwo – zasady

Koty, żyjące na danym terytorium, tworzą swoiste  ”społeczeństwo”, w którym obowiązują pewne zasady. Te więzi społeczne mogą być niedostrzegalne przez człowieka dlatego, że mają one zupełnie inną specyfikę niż te, które są nam znane.

Łatwiej jest nam zauważyć i zrozumieć hierarchię w populacji psów, ponieważ występuje tu znaczące podobieństwo do ludzkiego społeczeństwa, w postaci „drabiny społecznej”. U kotów mamy do czynienia z zupełnie innym układem, przypominającym koło. Najważniejszy osobnik znajduje się pośrodku, a pozostałe plasują się na obrzeżach. Najwyższa pozycja dominującego osobnika jest tutaj oczywista i uznawana, pozostałe koty zaś nie są uszeregowane względem siebie w hierarchicznym porządku.

Jeżeli nawet w obrębie jednego gospodarstwa czy obszaru terytorialnego zauważa się pewien układ hierarchiczny, to na każdym szczeblu kociego społeczeństwa znajdować się będzie kilka równych sobie kotów, a nie, jak to jest w przypadku  psów, jeden osobnik.

Obserwując uważnie kota możemy zauważyć sygnały demonstracji dominacji i podporządkowania. Kot dominujący trzyma uniesiony w górę ogon, jeżeli spotkają się dwa osobniki z innych terytoriów, to ten, który będzie czuł się pewniej, będzie też miał bardziej naprężony i wyprostowany ogon. Koty podporządkowane osobnikowi dominującemu dają temu wyraz między innymi delikatnie ocierając się pyszczkiem o jego głowę.  Jednak koty potrafią okazywać też sobie nawzajem miłość i przywiązanie, wyrażając je poprzez przymilne ocieranie się oraz przebywanie ze sobą w bliskiej odległości, na przykład w czasie odpoczynku.

Osobnik najważniejszy na danym terytorium kociego społeczeństwa, czyli dominujący samiec, sprawuje władzę w danej grupie kotów do momentu, aż spłodzone przez niego kocięta osiągną dostateczną dojrzałość. Wtedy to kocie córki pozostają przy swoich mamach, natomiast młode samce wyruszają „w świat” by  zakładać swoje rodziny, zdobywać nowe terytoria i na nich dominować. W końcu aktualnie dominujący samiec zostaje pokonany przez młodego i silniejszego osobnika, często nie uchodząc z życiem. Tak oto kończy się era „jednego kociego króla”.

Źródło: E. Thomas „ Plemię tygrysa”.